Nale\u017c\u0105cy do dominikan\u00f3w ko\u015bci\u00f3\u0142 parafialny w Wysokim Dworze zamkni\u0119to po powstaniu 1832 r., a nabo\u017ce\u0144stwa odprawiano w niewielkiej cmentarnej kaplicy. R\u00f3wnie\u017c ona zosta\u0142a p\u00f3\u017aniej przekazana prawos\u0142awnym, a w 1881 r. sp\u0142on\u0119\u0142a. Na pocz\u0105tku XX wieku mieszka\u0144cy Wielkiego Dworu zdecydowali si\u0119 odtworzy\u0107 swoj\u0105 parafi\u0119 i zbudowa\u0107 ko\u015bci\u00f3\u0142. W\u0142a\u015bciciel dworu Bronislovas Malevskis przeznaczy\u0142 dzia\u0142k\u0119 na jego budow\u0119, a pojekt drewnianego ko\u015bcio\u0142a, sporz\u0105dzony przez architekta Antanasa Filipovi\u010diusa-Dubovikasa, zosta\u0142 potwierdzony w 1907 r. Na pocz\u0105tku wzniesiono tymczasow\u0105 kaplic\u0119 i przywr\u00f3cono parafi\u0119 ko\u015bcio\u0142a. Nowo za\u0142o\u017cona parafia by\u0142a dosy\u0107 spolonizowana, wi\u0119c nabo\u017ce\u0144stwa odbywa\u0142y si\u0119 po polsku. W latach 1910\u20131913 trwa\u0142a budowa obecnego ko\u015bcio\u0142a. Pierwsza wojna \u015bwiatowa, kt\u00f3ra rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 wkr\u00f3tce po tym, przynios\u0142a wielkie straty dla nowo wybudowanego ko\u015bcio\u0142a: rezyduj\u0105ce tu wojsko rosyjskie wywioz\u0142o trzy ko\u015bcielne dzwony. Ko\u015bci\u00f3\u0142 ucierpia\u0142 r\u00f3wnie\u017c w czasie drugiej wojny \u015bwiatowej: w dniu 24 czerwca 1941 r. \u017co\u0142nierze nazistowskich Niemiec zniszczyli dach ko\u015bcio\u0142a przy ostrzale Wysokiego Dworu.<\/p>\n
Budynek ko\u015bcio\u0142a jest w stylu historyzmu i nosi cechy neogotyku. Ma plan symetryczny, dwie zgrabne wie\u017ce po obu stronach g\u0142\u00f3wnej fasady i dwie dwupi\u0119trowe zakrystie. Dwupoziomowe wie\u017ce s\u0105 zako\u0144czone 4 ma\u0142ymi symetrycznymi frontonami z motywem s\u0142o\u0144ca i ostrym czterospadowym dachem z krzy\u017cem na okr\u0105g\u0142ym postumencie. Ten sam motyw s\u0142o\u0144ca powtarza si\u0119 na pozosta\u0142ach frontonach budynku. S\u0142oneczny motyw na frontonie g\u0142\u00f3wnej fasady jeszcze bardziej uwydatniono za pomoc\u0105 wkomponowanego w \u015brodek okr\u0105g\u0142ego \u015bwietlika z ozdobami w postaci segment\u00f3w. Otwory do okien i w wie\u017cach maj\u0105 kszta\u0142t arek i s\u0105 upi\u0119kszone nadokiennymi gzymsami.<\/p>\n
Wn\u0119trze dziel\u0105 trzy nawy. W ko\u015bciele znajduj\u0105 si\u0119 cztery o\u0142tarze. Wielki o\u0142tarz zdobi obraz Przemienienia Pa\u0144skiego namalowany przez zawodowego malarza Stanislovasa Gobiat\u0119. Ten sam autor zastosowa\u0142 analogiczn\u0105 kompozycj\u0119 do ozdobienia o\u0142tarzyka na procesj\u0119. Trzy pozosta\u0142e mniejsze o\u0142tarze w stylu historyzmu przeniesiono z dawnego dominika\u0144skiego ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Dominika.<\/p>\n
Wn\u0119trze ko\u015bcio\u0142a jest bogato zdobione malowanymi obrazami. W \u015bcian\u0119 znajduj\u0105c\u0105 si\u0119 w prawym skrzydle transeptu wkomponowano obraz \u015bw. Franciszka z Asy\u017cu, kt\u00f3ry zosta\u0142 namalowany w drugiej po\u0142owie XIX wieku przez kowie\u0144skiego malarza M. Bu\u010dinskasa. Ten sam malarz namalowa\u0142 te\u017c stacje drogi krzy\u017cowej. Obrazy \u015bw. Jerzego i \u015bw. Stanis\u0142awawa na bocznych \u015bcianach wysz\u0142y spod p\u0119dzla Juozapasa Balzukevi\u010diusa w 1913 r. W ko\u015bciele i zakrystii s\u0105 przechowywane dwa obrazy znanego litewskiego malarza Vladasa Did\u017eiokasa.<\/p>\n