Prahistoria ustanowienia Wzgόrza Aniołόw lub Dlaczego w tym miejscu ustanowiono Wzgόrze Aniołόw

wieś Būdos, Troki
GPS N 54677588º, E 24927105º
www.uzugiriai.lt


Powiększony obraz

Najmłodsze miejsce do zwiedzania. Powstało staraniami wspólnoty wiejskiej „Užugiris“ w 2010 roku w celu uczczenia tysiąclecia imienia Litwy

oraz 600 rocznicy ufundowania kościoła w Trokach.

Obecnie na wzgórzu o powierzchni 4,3 ha stoi około 40 dużych i mniejszych rzeźb aniołów oraz wykonanych z dębu kapliczek słupowych.

Każdy z aniołów jakby ucieleśnia jedną z prawd życiowych, podstawowych zasad chrześcijańskich i ludzkich. W ten sposób na wzgórzu zostały uwiecznione: życie, prawda, pokój, pokój duchowy, współczucie, ofiarność, miłość, zdrowie, radość, wdzięczność, i nadzieja.

Znajdują się tutaj między innymi również aniołowie, patroni rodziny i nauki, opiekunowie pokoju duchowego i „Bałtyckiego łańcucha”. Oczywiście, na wzgórzu każdy znajdzie także swojego anioła, którego koniecznie trzeba odwiedzić.

Na tym wzgórzu każdego miesiąca odbywa się festiwal muzyki sakralnej zatytułowany „Skamba giesmės Angelų kalvoj!“ („Dźwięczą pieśni na wzgórzu Aniołów“).

Dawno, bardzo dawno temu, wtedy, kiedy Bόg był w bardzo dobrym nastroju i pełen natchnienia postanowił tworzyć ziemię Trocką, a pomagał mu w codziennych racach Anioł o Wrażliwej duszy.
Gdy pewnego dnia, po ulewnych deszczach napełniły się wodą Palcem Bożym wytłoczone rόżnej wielkości wgłębienia, w błękit nieba spojrzało mnόstwo jezior.
„Jakie piękno! – zawołał Anioł o Wrażliwej duszy.

-„ Jeszcze nigdzie na ziemi tak się nie odzwierciedlało Niebo!”
– Tobie poprostu się podobają jeziora – uśmiechając się rzekł Bόg, ale Wrażliwiec już trzepotał nad krystalicznie czystymi wodami i nie mόgł się nadziwić obfitością pływających ryb, w perlistych falach nurkującej rόżnorodności ptakόw…

Po opuszczeniu swych pracujących braci, huśtał się na pochylonej  gałęzi drzewa, ganiał nad wodą fruwające motyle i … zupełnie zapomniał o swej pracy.
– On za tymi jeziorami stracił głowę! Dlaczego nie pomaga nam pracować, a tylko na nic spędza swe dni? – zapytał Boga Troskliwy Anioł.
– On odnajdzie swą straconą głowę tam, skąd  możno będzie zobaczyć trzy miejscowości, gdzie po tysiącleciu w osiedlającym się mieście ludzie mnie będą czcić… tajemniczo odpowiedział uśmiechnąwszy się Bόg.
Gdy tylko wypowiedział te słowa, jedno z odciśniętych wgłębień zaczęło szybko rosnąć i stało się wzgόrzem, a patrząc z lotu ptaka, falujące wokόl jeziora stały się podobne do anioła bez głowy.
Minęły tyciąclecia i na najwyższym w Trokach miejscu, w pobliżu dworu w Zatroczu, ludzie wspiąwszy się na wzgόrze, zobaczyli trzy znajdujące się na tej samej linii mury – cerkiew w Trokach, zbudowany wielkim człowiekiem kościόł Trocki i na wyspie stojący zamek – w ktόrych to się czci Boga.

Spodobała im się ta przestrzeń więc postanowili na niej ustanowić wzgόrze Aniołόw. Jak tylko to się stało, Anioł o Wrażliwej duszy obudził się i z radości zawołał:

– Odnalazłem swą straconą głowę, ktόra była zasłoniona… skrzydłem drewnianego anioła!
Kiedy to powiedział, obejrzł się i zobaczył mnόstwo dębowych aniołόw słuchających modlitw ludzkich, i zanim wrόcił do Boga,

zdążył jeszcze pomyśleć: „Jak dobrze, że jest ktoś, kto pomoże mnie zachować Troki i błękitne jeziora…”

 


Z powrotem
Font Resize